سیب را حــــــوا به آدم داد و شیـــطان شد رجیم

هرکسی عاشــــق شود کارش به عصیان می کشد

 

عشـــق آدمهـای ترســــو را ، به میـدان می کشـد


گـر چـه از تقـدیــــر آدم ها کــــسـی آگــــاه نیست

 

رنج فــــــال قـــهوه را عمـری ست فنجان می کشد


سیب را حــــــوا به آدم داد و شیـــطان شد رجیم !! 


آه از این دردی که یک عمر است شیطان می کشد


آسـمان، نـــــــــازا که باشـد ، رود می خشـکد ولی 


رنـــــــــــج این خشـکیدگــی را آســـیابان می کـشد 


کی خـــــــدا در خـــــاطرات خــلقتش خطـــی ســیاه 


عـاقبت بـــا بغـض دور نــــــام انسـان می کـشد ؟؟


نه !‌ خــــدا تا لحظه ی مرگ از بشر مأیوس نیست

انتهای هــــــرزگی گـــاهـی به ایــــــمان می کشد


 خوب می دانم چـــرا بــا مـن مــــــــــدارا می کنی 


جور جـــــــهل بره را همواره چـــــــوپان می کشد


بـــــــرده داران خوب می دانند کار خـــــــــویش را 


بــرده وقتی ســــــیر شد کارش به طغیان می کشد


مــن از آن دیـــــــوانه هــای زود بــــــاور نیســتم

ســـــــــاده لوحی بر جــــنونم خط بطلان می کشد


 شــعرهـایم کــــــودکانم بـــــوده اند و ســالـهـاست 


 گرگ مــــــــادر تولــه هایش را به دندان می کشد


 مـن شـبی تـــــــــــاریکـم و مــــــاه تمـــامم نیسـتی 


 ماه اگر کـــــــــامل شود کارش به نقصان می کشد


می رسـی از سـمت دریــاهای دور انگـار بــــاد 


 رشــــــته های گــــــیسـویت را تا بیــــابان می کشد


یا کـه بر تخـت روان ابــــرهــا بانـوی مــــــاه 


ناخنـش را از فــــــراز کـــــــــوه سوهـان می کـشد

 گــــــاه اما اشـک می ریزی و دســـــــتان خـــــــــدا 


شانه ای از ابر بر گـــیسوی بــــــــاران می کشد


بــــــاد ها دســـتــان خورشـــــــیدند وقتی ابـــــر را 


چون لحافی کـهنه تا زیر گریبــــــــــان می کشد


من در آغـــــوش تو فهمــــیدم که بعد از ســـــــالها 


کــار هر دیــــــوانه ای روزی به زنـــــدان می کشد

اصغر عظیمی مهر

/ 0 نظر / 82 بازدید