دراز می کشم رو بروی آسمان

با سرانگشت خیالم می کشم ستاره ای نیمه جان

نشسته بر بالینش آدمکی تنها

دعا بر لب در حسرت آمین ها

آدمک غمگین چقدر شبیه من

ستاره ای ندارد میان هفت آسمان