تو ماهی من ماهی این برکه کاشی

اندوه بزرگی ست زمانی که نباشی

 

داغی بزن از بوسه به پیشانی سردم

بدنام که هستیم به اندازه ی کافی

 

چندیست که سردم شده دور از دم گرمت

برگردنم از بوسه مگر شال ببافی..



تاريخ : ۱۳٩۳/٢/٥ | ۱٠:٢٩ ‎ق.ظ | نویسنده : مهدی نصراللهی | نظرات ()