کاش نی لبکی بودم که هنگام نواختن, لب هایت را هزار بار می بوسیدم


کاش تاری بودم که تودر آغوش می گیری تا بنوازی

ومن نغمه های عاشقانه ام را برایت می سرودم


کاش پیانویی بودم که تنم در حسرت لمس انگشتانت نبود


ودر هرنت برایت می خواندم که بیرحمانه عاشقت هستم



تاريخ : ۱۳٩٢/۱٢/۱٠ | ۱۱:٠٢ ‎ق.ظ | نویسنده : مهدی نصراللهی | نظرات ()