درست مثل فنجان قهوه
که ته می‌کشد
پنجره
کم‌کم از تصویر تو
تهی می‌شود
حالا
من مانده‌ام و
پنجره‌ای خالی و
فنجان قهوه‌ای
که از حرف‌های نگفته
پشیمان است



تاريخ : ۱۳٩٢/٧/٢ | ٥:٢٦ ‎ب.ظ | نویسنده : مهدی نصراللهی | نظرات ()