عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت

                                   که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت

من اگر نیکم و گر بد تو برو خود را باش

                                  هر کسی آن درود عاقبت کار که کشت

همه کس طالب یارند چه هشیار و چه مست

                                  همه جا خانه عشق است چه مسجد چه کنشت

سر تسلیم من و خشت در میکده​ها

                                   مدعی گر نکند فهم سخن گو سر و خشت

ناامیدم مکن از سابقه لطف ازل

                                   تو پس پرده چه دانی که که خوب است و که زشت

نه من از پرده تقوا به درافتادم و بس

                                   پدرم نیز بهشت ابد از دست بهشت

حافظا روز اجل گر به کف آری جامی

                                   یک سر از کوی خرابات برندت به بهشت

♥ ۱۳٩۱/۱/۱٥ ساعت ٦:۱۸ ‎ب.ظ توسط مهدی نصراللهی: نظرات ()