شنیدم که چون قوی زیبا بمیرد                          فریبنده زاد و فریبا بمیرد

شب مرگ تنها نشیند به موجی                  رود گوشه ای دور و تنها بمیرد

در آن گوشه چندان غزل خواند آن شب           که خود در میان غزلها بمیرد

گروهی بر آنند که این مرغ شیدا                    کجا عاشقی کرد  آنجا بمیرد

شب مرگ از بیم آنجا شتابد                      که از مرگ غافل شود تا بمیرد

چو روزی زآغوش دریا بر آمد                   شبی هم در آغوش دریا بمیرد

تو دریای من هستی آغوش وا کن          که می خواهد این غوی زیبا بمیرد

 

مهدى حمیدى شیرازى


♥ ۱۳٩۱/۱/٩ ساعت ۱٢:٤٩ ‎ق.ظ توسط مهدی نصراللهی: نظرات ()