می کشی پا به زمین و کمرم می شکند
کمی آرام به بالین تو مادر دارد

می کشد تیر ز چشمان تو با دست کبود
وای این تیر چرا هیبت خنجر دارد

تیرها با همه قامت به تنت جا شده اند
وای بر من چقدر پیکر تو پر دارد



تاريخ : ۱۳٩٥/٧/۱٧ | ٥:۱۱ ‎ق.ظ | نویسنده : مهدی نصراللهی | نظرات ()