مُشـــرکان کز هر ســـــــلاحی فتنه و شــر میکُنند 

 از عـبا هنگامه وز عمّـــامه محشـر میکنند

 

این محبت محتسب با دکّـــــــهۀ گـــــــــبران نــکرد 

 کایـن گروه تُحفه با محراب و منبر میـکنند

 

یک ســخن کز دل برآید برلب اینــــقوم نیســــــت  

 گرچه از بانگ اذان گوش فلک کر میــکنند

 

در دل مــــــــــردم هراس کیفر انـــــدازنـــدگــــــــان 

 خود چــرا کمتر هراس از روز کیـفر میکنند

 

آنچــــه دین در قرنـــها کافر مســـلــمان کـــرده بود

این حریــفان جمـله را یکروزه کافر میکنند

 

چون حقایق مسخ شده دین جز یک افسانه نیست

 کور دل آنانـــکه این افســانه باور میکنـنـد

شهریار

♥ ۱۳٩٥/٥/٢٢ ساعت ۱۱:٥٠ ‎ق.ظ توسط مهدی نصراللهی: نظرات ()