تنهام که میذاری دلگیرو بی رویام

ساکت تر از دیوار خیره به ساعت هام

 

 

تنهام که میذاری از خونه میترسم

شب میشکفه توی چشمای بی حسم

 

 

نیستی که گُم میشم تو حسرتی مبهم

کی باورش میشه از تو نمیرنجم

 

 

تو میری و بغضی میلغزه رو فردام

تابلوی نقاشیت میسوزه تو دستام

 

 

بی تو یه بازیچه رو دست تقدیرم

پر میکشم اما آروم نمیگیرم

 

 

پُر شده تقویمم از فصل تنهایی

دستتاتو کم دارم کجای دنیایی

♥ ۱۳٩٥/٢/۱۳ ساعت ۸:٥٧ ‎ب.ظ توسط مهدی نصراللهی: نظرات ()