می ســــپارمـــت


به خاطراتی خوش

به نــور و آیینه

به غزل

به صداقتی آبی

می سپارمت

به بهترین جای خیال

به حقیقتی جاری

ای که با منی و تنهایی

ای که چون سرابی و دوری

مـــا دلسپردگان رویاییــــم!

در نبـــود من شکیــــبایی؟

در نبـــود مــــن؛تـــو آرامـــی؟ 



تاريخ : ۱۳٩۳/۸/٢٢ | ٦:۱٠ ‎ب.ظ | نویسنده : مهدی نصراللهی | نظرات ()